نوزادان نارس

share

«ان.آي.سي.يو»ها امروزه بيشتر مخصوص نوزاداني هستند که وزني بسيار کمتر از معمول يا بيماري‌هايي بسيار شديد دارند.
بعضي از اين نوزادان حاصل بارداري‌هاي چندقلويي هستند اما بيشترشان نوزادان نارسي هستند که زودتر از زمان مقرر متولد شده‌اند.
امروزه زايمان زودرس و روش‌هاي پيشگيري از آن، توجه بسياري ازمتخصصان را به خود جلب کرده و با اينکه طب نوين با کمک‌هاي پرستاري به خوبي مي‌تواند از نوزادان نارس تا رسيدن به سن و وضعيت عادي مراقبت و حمايت کند، نمي‌توان منکر شد که پيشگيري از تولد اين نوزادان و به تعويق انداختن اين زايمان‌ها بسيار ارزشمند‌تراست.

share

«اينکوباتور» يا «گرم کن»، دستگاهي است که براي تنظيم شرايط محيط نوزاد ساخته شده است. درجه حرارت، روشنايي، رطوبت، ميزان اکسيژن، جداسازي نوزاد از محيط اطراف و محافظت از او در برابر عوامل عفوني از عواملي هستند که با توجه به نيازهاي هر نوزادي تنظيم مي‌شوند تا او در بهترين شرايط نگهداري شود.

share

بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان يا ان.آي.سي.يو قسمتي از بيمارستان است که براي ارايه خدمات درماني و مراقبت به نوزادان «بيمار» يا «نارس» در نظر گرفته مي‌شود.
در اين بخش، اقدامات طبي و مداخلات پزشکي گوناگوني براي نوزادان انجام مي‌شود.
«ان.آي.سي.يو»هاي اوليه در فاصله سال‌هاي 1950 تا 1960 ميلادي توسط متخصصان کودکان و با هدف درمان نوزدان بدحال به وجود آمدند.

share

بارداری به طور طبيعی حدود ۴٠ هفته طول می کشد. نوزادی که ٣ هفته یا بيشتر زودتر از این زمان (کمتر از 37 هفته ) متولد شود، نارس به حساب می آید
.نوزادانی که نزدیک به زمان ۴٠ هفته به دنيا بيایند، مشکلات کمتری خواهد داشت.
نوزادانی که زودتر و نزدیک به ٣٢ هفتگی)اندکی بيش از ٧ ماهگی( متولد می شوند،معمولا  نمی توانند به خودی خود بخورند، تنفس کنند، گرمای بدن شان را حفظ کنند .اما پس از اینکه به این نوزادان زمان داده شد تا رشد کنند، اغلب آنها می توانند بيمارستان را ترک کنند.

صفحه‌ها