share

آنچه والدین کودک دارای لکنت باید بدانند

 

  • والدین یا معلمین محترم باید سعی کنند در برخورد با دانش آموزان دارای لکنت برای جاب اعتماد و اطمینان اولیه به جای دست گذاشتن واصرار داشتن بر بیان گفتاری ،از راههای دیگر برقراری ارتباط مانند خط زیبا ،نقاشی خوب ،رعایت نظم و…. استفاده کنند تا کودک مطئن شود او را حتی با وجود مشکلش پذیرفته اند.
  • با ارائه راههای دلخواه وغیر کارشناسانه خود نظیر:قبل از حرف زدن خوب فکر کن،آهسته تر صحبت کن، سعی براصلاح وکاهش لکنت کودک نداشته باشید.بلکه این کار را تنها به کارشناسان متخصص واگذار کنید.
  • کودک را همانگونه که هست بپذیرید و این پذیرش را از طریق رفتارهای خود به کودک تفهیم کنید.
  • سعی نکنید کودکان را باهم مقایسه کنید و تفاوت های فردی آنهارا به رخ یکدیگر بکشید چراکه هر کودکی با ویژگی های منحصر به فرد خودش متولد شده ونباید به خاطر این تفاوتها مورد سرزنش یا ستایش بیجا قرار بگیرد.
  •  
  • چنانچه الگوی گفتاری خانواده و اطرافیان سریع است ،حتماًالگوی خود را به شیوه شمرده وآرام صحبت کردن تغییر دهید.
  • هیچگاه گفتار کودک را قطع نکنیدو سعی نکنید به قصد کمک کردن به کودک به جای او صحبت کنید.
  • در غیاب کودک، سایر کودکان ،همسالان،خواهرها وبرادرها و بزرگترها را توجیه کنید که عکس العمل منفی نسبت به گفتار کودک نشان ندهند ونسبت به برخورد صحیح با مشکل کودک آگاهی داشته باشند.
  • در خانه ومدرسه مسئولیت های درحد توان به کودک بدهید وپس از انجام کار حتماً او را تشویق کنید تا به توانایی های خودش اعتماد کند و اعتماد به نفس او برای انجام کارهای دیگر ازجمله صحبت کردن افزایش یابد.
  • چنانچه موقعیت های خاصی سبب ایجاد استرس یا عصبی شدن کودک میشود بی جهت این شرایط را فراهم نکنید.
  • علل ترس و هیجانهای کودک در خانه و مدرسه شناسایی کنید وراه صحیح برخورد با موقعیت های ترس و هیجان را به کودک آموزش دهید.
  • لازم نیست کودکی به واسطه مشکل لکنت مورد حمایتهای بیش از اندازه یا بی محبتی نامناسب خانواده واطرافیان قرار گیرد بلکه همه چیز برای این کودان نیز باید مانند سایرکودکان باشد.
  • در روزهایی که احساس میکنید لکنت کودک زیاد است به کودکتان برای صحبت کردن فشار نیاورید.
  • کودک نباید عجله ای برای صحبت کردن داشته باشد وشما هم نبایدچنین انتظاری از کودک داشته باشید و نباید این شیوه را در او تقویت کنید بلکه به کودک اطمینان دهید عجله ای برای دریافت گفتار او ندارید.
  • اضطراب و نگرانی خود را کنترل کنید و اجازه ندهید کودک بداند شما نگران گفتار او هستیدبلکه در برخورد با لکنت کودک کاملاًطبیعی و مانند مواقعی که کودک گفتار روان دارد برخورد کنیدچرا که تغیر چهره شما پدیدار شدن اضطراب و نگرانی در رفتار و ظاهر شما کودک را حساس و مشکلش را دو چندان برابر میکند.
  • چنانچه کودک در بعضی موقعیتها به ویژه در جمع غریبه ها نسبت به صحبت کردن مقاومت میکند بر بیان گفتار دراین موقعیتها اصرار نورزید بلکه بلافاصله و بدون حساسیت خاصی سراغ توانایی که کودک تمایل به هنر نمایی آن دارد بروید تا کودک هم احساس راحتی داشته باشد و هم بداند شما نسبت به گفتار او حساس نیستید.
  • والدین هرگز نباید گفتار کودک را تقلید کنند یادر مقابل لکنت کودک بخندند وبه دیگران نیز اجازه چنین کاری را ندهند.
  • هرگز کودک را مورد سرزنش یا تمسخر قرار ندهید و لقبهای نامناسب مثل لال ،بی زبان و بی دست وپا به او ندهید.
  • خانواده باید از هرگونه رفتار که حاکی از احساس گناه ،شرمساری ،نگرانی،تشویق ،ترس،اضطراب و اجتناب است خوداری کنند وبدانند که اینها باعث فشار عاطفی روی کودک و افزایش لکنت او خواهد شد. منظور از این توصیه بی تفاوت شدن والدین نسبت به این مشکل کودک نیست بلکه فراهم کردن محیطی آرام و خالی از تنش و اضطراب است.
  • با تمام وجود وآرامش کامل به آنچه میگویید گوش دهیدنه به اینکه چگونه میگوید وبه جای واکنش در برابر لکنت به آنچه میخواهدبگوید توجه داشته باشید وبه آن پاسخ دهید.
  • هرگز جمله فرد دچار لکنت را کامل نکنید و اجازه دهید خودش حرفش را کامل کند.
  • هنگام صحبت با کودکتان همواره به او نگاه کنید وبا او تماس چشمی برقرار کنید.
  • اگر تلفنی با او صحبت میکنید همواره به یاد داشته باشید که او در صحبت کردن با تلفن مشکل دارد،پس آرام وصبور باشید.
  • اشکالات لفنی او را اصلاح نکنید.
  • همواره با او ملایم صحبت کنید ولی نه خیلی آرام که غیر طبیعی به نظر برسد.
  • پس از اینکه کودک حرفش را زد با آرامش و بدون عجله با به کاربردن تعدادی از همان لغات خودش به او پاسخ دهید.برای مثال اگر او بگوید”من آن خرگوش را دی دی دیدم” شما با آرامش پاسخ دهید “آها بله تو خرگوش را دیدی،او زبل و بانمک است”.
  • پیش از پاسخ دادن به کودک یک ثانیه یا بیشترصبرکنید این کار به برقراری آرامش در گفتار به او کمک میکند.
  • راههایی پیدا کنید تا به او نشان دهید که دوستش دارید و برایش ارزش قایلید و از بودن با او لذت میبرید.
  • کودک دارای لکنت را مثل سایر کودکان مراقبت و تربیت کنید.
  • اگر شما مشغول کاری هستیدکه نیاز به دقت و تمرکز دارد مثل رانندگی و در همین زمان کودک شروع به صحبت میکند برای او توضیح دهید که اکنون نمیتوانید چشم از کار خود بردارید و نگاهش کنید ولی به وی گوش میدهید و حواستان به او ست.
  • به کودکی که لکنت دارد اجازه ندهید به ان بهانه از انجام تکالیف و وظایفش شانه خالی کند.
  • برای کودک قصه بگویید و یاکتاب بخوانید و به او فرصت دهید در صورتی که آمادگی و تمایل دارد بعضی از جملات قصه را تکرار کند.
  • از زندگی و خاطرات دوران کودکی خودتان ویا ازکارهای جالب خودکودک درگذشته وقتی که کوچکتر بود برای او بگویید.همه بچه ها شنیدن قصه ها و خاطره ها را دوست دارند.
  • ازبازگو کردن قصه های ترس آور اجتناب کنید شاید برای کودک جالب باشد اما نهایتاً موجب آزردگی روان و ذهن او میشود.
  • اوقاتی رابرای نزدیکی هرچه بیشتر با کودک در نظر بگیرید وبا او بازی کنید.
  • اما اگر به هنگام غدا خوردن کودک اظهار بی اشتهایی میکند و لجبازی میکند سعی کنید برای مدتی تغییراتی در زمان و مکان غذاخوردن او بوجود بیاورید. ساعات غذا خوردن کودک باید ثبات داشته باشد سعی کنید در خوردن فشار زیادی به او نیاورید و اورا به زور وادار به غذا خوردن نکنید.
  • درارتباط با خوابیدن کودک هم شما نمیتوانید به اجبار او را وادار کنید که به رختخواب برود وبخوابد.آنچه مهم است داشتن نظم وثبات در این امر است،یعنی هر شب در ساعت معینی بخوابد،   نه اینکه حتماًزود بخوابد.
  • قبل از اینکه کودک برای خواب آماده شود او را بغل کنید وبا نوازش کردن به او آرامش ببخشید.
  • انتظارات شما از کودک نباید بیشتر ازتوانایی او باشد،چرا که سبب از دست دادن اعتماد به نفس او میشود.
  • از تنبیه بدنی کودک جداًخوداری کنید تنبیه ،اختلال کلامی کودک را تشدید میکند.
  • از کودک لکنتی حمایت بی از حد نداشته باشید،این کار نهایتاً لکنت زبان و ترس کودک را از صحبت کردن بیشتر میکند.
منبع:
سایت گفتاردرمانی

هم‌رسانی:

اولین نفر دیدگاه خود را ثبت کنید.

دیدگاه های خود را با بـه سـلوی به اشتراک بگذارید.