share

بهداشت روانی دربارداری-1


پدر و مادرشدن از مراحل مهم زندگی است. در دوران بارداری ،خلق و خو، روحیات ، روابط خانوادگی و مسئولیت های پدر و مادر تغییر می کند ونحوه سازگاری آنها متفاوت است. زمانی  که نوزاد متولد  می شود احساس واقعی پدر و مادر شدن بوجود می آید.
آمادگی برای مادرشدن
سه ماهه اول
بلاتکلیفی:  در هفته های اول ، زن از بارداری خود مطمئن نیست و به دنبال نشانه ای ازتغییرات بارداری در بدن خود است. واکنش  زنان به این وضعیت متفاوت است.
تردید و دودلی :  تقریباً تمامی زنان هنگامی  که از بارداری خود مطمئن می شوند ، دچار تردید  می گردند. برخی از آنها زمان بارداری را مناسب نمی دانند ، برخی فکر می کنند که آمادگی ندارند ویا نگران تغییراتی هستند که ممکن است در روابط آنها با همسر و فرزندانشان ایجاد شود.
توجه به خود : در سه ماهه اول ، توجه زن بیشتر به خودش است. واکنش زن باردار نشان می دهد که در بدن تغییری  اتفاق افتاده ولی وجود جنین  هنوز نامعلوم است. زن باردار می گوید((من باردارم)) بجای  آنکه بگوید(( من بچه دار می شوم)).
تغییرات جسمی و هورمونی ممکن است سبب تغییرات خلق وخو ، بی ثباتی  احساسات و هیجانات گذرا شود.عصبانت ، خواب آلودگی یا خستگی  شدید از تظاهرات این تغییرات است. ممکن است زن باردار بدون علت گریه کند و تحریک پذیر شود. این تغییرات  موجب سردرگمی  همسر می شود.
سه ماهه دوم
تغییرات جسمی : تغییراتی مانند بزرگ شدن پستان ها و رحم ، افزایش وزن وازهمه مهم تر حرکت جنین ، به وجود جنین  واقعیت می بخشد. زن باردار جنین را به صورت موجودی جدا ولی وابسته به خود احساس می کند. ممکن است زن باردار بگوید(( من بچه دار می شوم)).
توجه به جنین: در این زمان ، زن باردار حال عمومی بهتری دارد و به جنین بیشتر توجه می کند . مایل است در مورد تغذیه  ونحوه رشد و نمو جنین بداند.
خودشیفتگی و درون گرایی:  زن باردار به توانمندی خود در محافظت  از جنین بسیار علاقمند است که گاهی  به صورت خود شیفتگی  بروز می کند . به خوراکس وپوشاکش بیشتر از گذشته اهمیت می دهد. برخی از زنان باردار شاغل ممکن است نسبت به شغل خود یا وقایع روزمره بی علاقه شوند.
سه ماهه سوم :
آسیب پذیری:  زن باردار در این زمان  و مشخصاً در ماه هفتم ، احساس می کند آسیب پذیراست وممکن است به بچه آسیب برسد یا از بین برود. به همین دلیل از حضور در محیط های شلوغ  خودداری می کند.
افزایش وابستگی :   اغلب در هفته های آخر بارداری ، به همسر و خانواده احساس وابستگی بیشتر پیدا می کند. ممکن است مرتباً با محل کار همسر خود تماس بگیرد تا از در دسترس بودن وی مطمئن شود. زن باردار خود را برای زایمان  و مادرشدن آماده می کند و به محبت  و توجه همسر خود بیشتر نیاز دارد.  از خصوصیات  بچه خود صحبت می کند و می گوید: (( من دارم مادر می شوم)).
نگرانی: معمولاً او نگران است که اگر درد زایمان شروع شود ، چه باید بکند.  برای کاهش نگرانی بهتر است زن باردار در مورد (( همراه )) خود هنگام زایمان ، یا فردی که در صورت نیاز باید از فرزند دیگرش مراقبت کند و مسائل دیگر برنامه ریزی کند.
زوجین باید بدانند که این واکنش های روانی ، طبیعی است و بتدریج برطرف می شود. همچنین ممکن است این تغییرات  در بارداری اول و بارداریهای بعدی متفاوت باشد.

منبع:
کتاب آموزشهای دوران بارداری وآمادگی برای زایمان-ازانتشارات شرکت پژواک آرمان

هم‌رسانی:

اولین نفر دیدگاه خود را ثبت کنید.

دیدگاه های خود را با بـه سـلوی به اشتراک بگذارید.